با وجود سرمایهگذاریهای انجامشده در سالهای گذشته برای توسعه زیرساختهای عرضه گاز طبیعی فشرده، بسیاری از جایگاههای کشور با ظرفیت کامل فعالیت نمیکنند و فاصله قابل توجهی میان ظرفیت عرضه و میزان تقاضا وجود دارد. فعالان این حوزه بر این باورند که سیاستگزاری در بخش خودروهای تجاری و تبدیل ناوگان فعال به خودروهای دوگانهسوز میتواند ضمن کاهش مصرف بنزین، به بهرهبرداری بهتر از زیرساختهای موجود نیز منجر شود.
محسن رهروان، فعال صنعت سیانجی در گفتوگو با «دنیای خودرو» به تشریح راهکارهای توسعه این سوخت در ناوگان حملونقل کشور پرداخته است.
ظرفیت عرضه وجود دارد، خودرو نیست
رهروان با اشاره به ظرفیت خالی جایگاههای سیانجی کشور اظهار کرد: «در حال حاضر زیرساخت عرضه گاز طبیعی فشرده در کشور وجود دارد و جایگاههای سیانجی توان عرضه روزانه حدود ۴۰ میلیون مترمکعب سوخت را دارند؛ اما تقاضای کافی برای استفاده از این ظرفیت شکل نگرفته است.»
وی افزود: «یکی از راهکارهای موثر، حرکت برنامهریزیشده خودروهای تجاری بهسمت استفاده از سوخت سیانجی است. زیرساخت این کار در بسیاری از شهرها از جمله تهران فراهم شده و میتوان با اجرای یک برنامه زمانبندی مشخص، بخشی از ناوگان فعال را به خودروهای دوگانهسوز تبدیل کرد.»
تبدیل کارگاهی در کنار تولید کارخانهای
این فعال صنعت سیانجی با بیان اینکه توسعه خودروهای گازسوز از دو مسیر قابل پیگیری است، گفت: «یک بخش مربوط به تولید خودروهای دوگانهسوز توسط خودروسازان در کارخانه است که به آن بخش OEM گفته میشود. بخش دیگر مربوط به خودروهایی است که هماکنون در سطح شهرها تردد میکنند و از بنزین استفاده میکنند. این خودروها میتوانند از طریق مراکز مجاز تبدیل، به خودروهای دوگانهسوز تبدیل شوند.»
وی ادامه داد: «در حوزه تولید، خودروسازان استقبال چندانی از توسعه خودروهای گازسوز نشان نمیدهند و برنامهریزی موجود نیز بهگونهای نیست که مردم بهسمت استفاده از خودروهای دوگانهسوز هدایت شوند.»
صرفه اقتصادی برای ناوگان پرتردد
رهروان با اشاره به تفاوت هزینه سوختگیری بنزین و سیانجی تصریح کرد: «هزینه یک باک سوخت بنزین با نرخ آزاد حدود ۲۵۰ هزارتومان است؛ درحالی که معادل همان میزان پیمایش با سیانجی حدود ۷۰ هزارتومان هزینه دارد. با این حال این اختلاف قیمت برای مالکان خودروهای شخصی که مصرف سوخت محدودی دارند، چندان محسوس نیست و انگیزه اقتصادی کافی ایجاد نمیکند.»
وی تاکید کرد: «بیشترین مزیت اقتصادی استفاده از سیانجی متوجه ناوگان تجاری و خودروهای پرتردد است؛ خودروهایی که روزانه مسافت زیادی را طی میکنند و کاهش هزینه سوخت میتواند تاثیر مستقیمی بر هزینههای عملیاتی آنها داشته باشد.»
